Doorgaan naar hoofdcontent

De Slechtvlak


Slechtvalk





Kenmerken


De slechtvalk is een forse valk met een gemiddelde grootte van 43 cm. Ze hebben een lichte onderkant met dwarsbanden en een donkergrijze rug. Er is een brede, zwarte baardstreep. Bij de ondersoort F. [Peregrinus Peregrinus] is de rug donkergrijs en de onderdelen zijn crèmekleurig met donkere vlekken, wangen zijn wit en de donkere baardstreep is duidelijk zichtbaar. De poten zijn geel, de snavel blauw-zwarten en reeds vanaf de snavelbasis gekromd. De juveniele zijn voor ze de kleuren van de volwassen vogels aannemen bruin. Verschillende lichte variaties kunnen optreden bij de 19 verschillende ondersoorten. Zoals bij de meeste roofvogels het vrouwtje aanmerkelijk groter en zwaarder dan het mannetje, dit kan oplopen tot 30%.


Leefgebied
Slechtvalken jagen vaak in paartjes. De ene slechtvalk is de achtervolger, terwijl de andere zich hoog in de lucht klaar houdt om zich op de prooi te storten. De prooi wordt in een snelle duikvlucht geslagen en is meestal op slag dood. Soms worden ook dieren die op de grond leven gegrepen. De valk komt voor over de hele wereld. De slechtvalk bewoont vooral kliffen en ravijnen, maar ook hoge gebouwen. Ze wonen in verschillende landschappen met weinig bebossing.
S’Winters zijn ze meestal bij moerrassen en kusten.





BEDREIGDESTATUS
Het dier wordt niet bedreigt


Afbeeldingsresultaat voor slechtvalk



Bijzonderheden


Er zijn wel snelheden gemeten van 350 km/u die hij binnen een paar seconden bereikt! Vlak voor de prooi trekt hij op als een F16 en slaat zijn prooi dood en grijpt die in dezelfde beweging.  Zelfs vleermuizen en sprinkhanen worden gepakt als de kans zich voordoet. De slechtvalk heeft aan een flinke prooi voor 2-3 dagen genoeg.Sindsdien waren er elk jaar bijzondere belevenissen rondom deze nestkast. In totaal zijn er vanaf 2005-2017 42 eieren gelegd door diverse paren, waarvan er 37 zijn uitgekomen en 34 jongen succesvol zijn uitgevlogen.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Python

De Python Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Reptilia (Reptielen) Orde: Squamata (Schubreptielen) Onderorde: Serpentes (Slangen) De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Albert Boulenger in 1773. Hoe komt de python aan voedsel De python is een wurgslang en heeft dus geen gif tanden . Ze eten · Knaagdieren · Zoogdieren · Vogels · Reptielen Voortplanting Pythons hebben veel gemeen met boa's, maar er zijn ook verschillen, pythons produceren bijvoorbeeld eieren, terwijl vrijwel alle boa's eierlevendbarend zijn. Ook kennen pythons een vrij vergaande vorm van broedzorg; het vrouwtje legt haar eieren op een hoop en kronkelt zich er vervolgens omheen. Het vrouwtje is in deze periode zeer agressief, en broedt de eitjes letterlijk uit. Omdat slangen koudbloedig zijn, kan ze dit niet met haar lichaamswarmte, maar door met het lichaam te 'rillen' (spiersamentrekkingen) stijgt de lichaamstemperatuur. ...